پيامک هاي مهدوي سري دوم
:: پيامک هاي مهدوي سري دوم ::
آقا بيا بنه پا بر ديده هاي ترم منگر که از همه گنه آلوده ترم بيا تا بشويم جاده ها با سرشکم سرشکهايي که مي بارد از چشمهاي ترم
----------------------------------------------------------------------------------------------
من دربدر کوه و بيابان وزمينم شايد بشود روي مه يار ببينم گر بخت شود يار کنارش بنشينم يک گل ز گلستان رخ يار بچينم مهدي جان کي مي آيي؟براي تعجيل در فرجش صلوات.
----------------------------------------------------------------------------------------------
جمعه يعني عشق يعني انتظار جمعه يعني طاق ابروي نگار جمعه يعني يک غروب گريه دار جمعه يعني مهدي چشم انتظار
----------------------------------------------------------------------------------------------
عشق يعني غصه و دلواپسي عشق يعني بي کسي در بي کسي عشق يعني سر فداي نام دوست عشق يعني هر چه داري مال اوست عشق يعني ذکر الغوث، الامان عشق يعني مهدي صاحب الزمان
----------------------------------------------------------------------------------------------
کدام جمعه زتأثيرتابش خورشيد ؟ دلي که يخ زده ازغصه آب خواهدشد. کدام جمعه زعطربهشتي گل ياس؟ بهارغرق شميم گلاب خواهدشد. کدام جمعه به خورشيد مي خوردپيوند؟ کدام جمعه پر ازآفتاب خواهد شد؟ کدام جمعه مياي آقا...؟!
----------------------------------------------------------------------------------------------
يا رب تو مرا به اوج عرفان برسان در سايه آرامش ايمان بنشان از عشق تو چون دلم هوايي شده است پس لذت وصل را به جانم بچشان
----------------------------------------------------------------------------------------------
يکي از جمعه ها جان خواهدآمد¤ به درد عشق درمان خواهد آمد¤ غبار از خانه هاي دل بگيريد¤ که بر اين خانه مهمان خواهد آمد¤ قسم بر خطبه غراي زينب¤ که خون خواه شهيدان خواهد آمد. العجل يا مولاياصاحب الزمان.
----------------------------------------------------------------------------------------------
چه جمعه هاکه يک به يک غروب شد نيامدي چه بغضهاکه درگلو رسوب شدنيامدي براي ماکه دلشکسته ايم وخسته ايم نه ولي براي عده اي چه خوب شدنيامدي تمام طول هفته رابه انتظارجمعه ايم دوباره صبح،ظهر، نه!غروب شدنيامدي
----------------------------------------------------------------------------------------------
شايد ان وقت که سهراب نوشت تا شقايق هست زندگي بايد کرد خبر از درد دل گل ياس نداشت بايد اينگونه نوشت چه شقايق چه گل
پيچک وياس تا نيايد مهدي زندگي دشوار است.
----------------------------------------------------------------------------------------------
عصريک جمعه ي دلگير، دلم گفت بگويم، بنويسم، که چراعشق به انسان نرسيدست،چراآب به گلدان نرسيدست، وهنوزم که هنوز است ،غم عشق به پايان نرسيدست، بگوحافظ دلخسته زشيرازبيايد، بنويسدکه هنوزم که هنوزاست ،چرايوسف گمگشته به کنعان نرسيدست وچراکلبه ي احزان به گلستان نرسيدست، عصراين جمعه ي دلگير،وجودتوکنار دل هربيدل آشفته شود حس، توکجائي گل نرگس؟؟؟
تنگ غروبها كه دلم هواي دلبر ميكنه
گريه براي چادر خاكي مادر ميكنه
تنك غروبها كه ميشه غريبي رو حس ميكنم
دعا براي فرج زاده نرجس ميكنم
يادتان باشد اگر همچو پرستو رفتيد
خانه مادري ما همه بيت ازهرا ست
يادتان باشد اگر تنگي دل غوغا کرد
مهدي فاطمه را ياد کنيد او تنهاست