اظهار لطف نسبت به دوستان
سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی امشب سوزش این زخم ها را کم کنی. آه باران.. من سراپای وجودم اتش است. پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی .سلام به همراهان صمیمی.. خوشحالم که هنوز با منید و همچنان به من لطف دارین... امیدوارم همه در اوج به پرواز ابدی برسیم.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مهر ۱۳۸۷ ساعت ۱۲:۰ ق.ظ توسط محمد کاظم یوسفی ترک امیر
|