مصیبت کربلا
کربلا با من بگو از خاک خونینت سخن کربلا با من بگو از شه سوارانت سخن
کربلا با من بگو از خون پاک عاشقان عاشقان غرق در صحرای خونینت سخن
کربلابا من بگو از نوجوانانت سخن نوجوانان سراپا غرق در خونت سخن
کربلا گو خون ببارد آسمان نینوا کربلا با من بگو از اکبر خونین پروبالم سخن
کربلا جاری شده در تو هزاران رود خون کربلا با من بگو از طفل شیرخوارم سخن
کربلا با من بگو از حجله گاه قاسمم کربلا با من بگو از تازه دامادم سخن
کربلا هر دم به گوشم می رسد بانگ فغان کربلا با من بگو از عابد رنجور و بیمارم سخن
کربلا با من بگو عباس جانبازم چه شد انکه افتاده کنار علقمه دیگر نمی گوید سخن
کربلا با من بگو از جان جانانم حسین کربلا با من بگو از نور چشمانم سخن
کربلا آخر چه کردی با عزیز فاطمه کربلا با من بگو از جسم بی جانش سخن
کربلا گردیده جسمش پایکوب کوفیان کربلا با من بگو از جسم صد چاکش سخن
کربلا سیراب گشته خاکت از خون حسین کربلا با من بگو از کام عطشانش سخن
کربلا با من بگو از گودال قتلگاه از تک تنهایی وازبی کسی هایش سخن
کربلا ای کربلا خون گریه کن تا روز حشر چون عزیز فاطمه دیگر نمی گوید سخن
کربلا اینک من و این شام و این ویرانه ها کربلا بر گو تو از شام غریبانت سخن
کربلا خاکت به سر رخت عزا بر تن نما چو محب خونین جگر باش و کمتر گو سخن